33. ,, No to zapowiada się niezła zabawa, nie?"

- A nie mówiłam? powiedziała śmiejąc się

- Ciszej!- powiedziała pani Hertz.

- Ciszej, cisze!- powiedział Odd. Szczerze mówiąc zrobił niezłą parodię naszej ,,kochanej” pani. Zaczęłam się śmiać

- Co to za śmiechy?- podeszła do naszej ławki.- Już dziewczynki zachowują się lepiej od was.- w tym momencie spojrzałyśmy na nie. Ciągnęły się za włosy.- No cóż. Jednak nie, ale na pewno zachowują się dojrzale na SWÓJ sposób.

- No cóż.- powiedziałam.- MY też zachowujemy się dojrzale na SWÓJ sposób.- panią Hertz zatkało. Każdy zaczął się śmiać. patrząc na miną pani od chemii.

- Do dyrektora.- powiedziała do mnie. Wszyscy spojrzeli zszokowani na mnie.

- Co proszę?- spytałam. Myślałam, że się przesłyszałam

- Chyba nie wyraziłam się jasno.. DO DYREKTORA!

- Cóż, dobra.- powiedziałam i uśmiechnęłam się. Wstałam.

- Nie idziesz..- powiedziała Kasia ciągnąc mnie spowrotem na krzesło.

- Nie idę?- spytałam

- Nie idzie?- spytała pani Hertz. Ta rozmowa zaczyna się robić dziwna..

- Nie idze beze mnie .- dokończyła Kasia

- Idź z nią.- powiedziała już zdenerwowana pani. Wstałyśmy od ławek ja nadal się uśmiechałam ale tym razem złośliwie. Wyszłyśmy z klasy. Chłopaki,, opiekają ” się dziewczynkami. Zatrzymałyśmy się

- Co się tak uśmiechasz?- spytała. Nie odpowiedziałam. Spojrzałam na nią ciągle się uśmiechając. Kasia spojrzała mi w oczy.

- O nie.- powiedziała. Już nie musze się ukrywać..- tylko nie to.- i wyjęla telefon.

- Nigdzie nie dzwonisz.- złapałam mocno jej rękę i wyrwałam komórkę. Kasia krzyknęła.- Głupia, myślisz, że jesteś super, nie?- spojrzałam na nią poważnym a jednoczenie złowieszczym wyrazem twarzy.

- Kara, przestań.- piszczała. Rzuciłam ją o ścianę i wybiegłam ze szkoły. Znowu biegłam w stronę fabryki. Kasia wzięła telefon z ziemi. Zadzwoniła do Ulricha.- Kara, pobiegła do fabryki.- i zemdlała. Akurat zadzwonił dzwonek na przerwę. Wojownicy zobaczyli blądynę leżącą przy ścianie. Ulrich próbował ją ,, ocucić”

- Idźcie. Zostawcie mnie tu.- powiedziała słabym głosem ślicznotka.

- Co to, to nie.- powiedział Ulrich i wziął ją na ręce.- Teraz możemy iść- uśmiechną się uroczo do Kasi.

- No to szybko.- powiedział Odd.- kto to tym razem?

- Minus.- powiedziała krótko.

- No to Kara jest w wielkim niebezpieczeństwie.- powiedziała Mila.

- No to chodźmy.- rozkazał Jeremy. Wszyscy pobiegli do fabryki. Weszli do skanerów. Tylko Kasia została.

- Dobra, gdzie Kara?- spytał William

- Jest 25 stopni na zachód od was.- powiedział

- W tym sektorze?- spytał Will

- Nie, w leśnym.- zakpił Jeremy.- Po co bym miał was wysyłać do innego sektora skoro Kara jest w tym? A teraz do roboty.

Wszyscy pobiegli w moją stronę

- Widzę ją.- powiedziała Ksenia pokazując palcem w górę

- Świetnie. Wysyłam pojazdy. Gońcie ją

- No to zapowiada się niezła zabawa, nie?- powiedział Odd szczerząc zęby.